Ribera del Duero ligt op een hoogvlakte langs de rivier de Duero, op 700 tot 1000 meter hoogte, ver landinwaarts. Die hoogte en afstand tot zee maken het klimaat hier veel grilliger dan in Rioja, iets verderop.
Zomerdagen kunnen er drukkend heet zijn, terwijl de nacht al snel afkoelt tot een stuk of tien graden. Dat verschil houdt het zuur in de druiven intact, ook al is het overdag warm genoeg om ze goed rijp te laten worden. In het voorjaar dreigt bovendien nog nachtvorst, wat de opbrengst in sommige jaren flink kan drukken.
Tempranillo, met wat gezelschap
Hier heet Tempranillo meestal Tinto Fino of Tinta del País, maar het is dezelfde druif als in Rioja. Het resultaat is toch anders: donkerder van kleur, geconcentreerder van fruit en met meer stevigheid, deels door het klimaat en deels doordat er in Ribera del Duero minder andere druiven worden bijgemengd.
Waar wel bijgemengd wordt, is dat vaak met Garnacha, die wat extra fruit en souplesse toevoegt. Tussen de rode stokken staat van oudsher ook wel eens een enkele rij Albillo, een witte druif die soms met de rode oogst wordt meegeperst en de wijn iets van haar frisheid meegeeft.
Veel wijngaarden hier zijn oud, soms meer dan zestig jaar, met laag geplante, vrijstaande stokken zonder draad of stok als steun. Oude stokken geven van nature minder opbrengst, en wat ze wel geven zit vol smaak.
Wat wij in Ribera del Duero zoeken
De streek kan snel naar het zware en houtrijke doorslaan, met wijnen die meer over het vat vertellen dan over de wijngaard. Wij zoeken makers die de kracht van het klimaat gebruiken zonder het te overschreeuwen met nieuw eikenhout.
