Beaujolais ligt net ten zuiden van Bourgondië en wordt er vaak los van gezien, ook al lopen de wijngaarden bijna naadloos in elkaar over. De streek heeft maar één hoofddruif: Gamay.
Twee reputaties
Voor veel mensen is Beaujolais vooral bekend van Beaujolais Nouveau: een lichte, fruitige wijn die elk jaar op de derde donderdag van november wordt uitgebracht, nauwelijks enkele weken na de oogst. Die traditie, ooit bedacht als marketingtruc, heeft de reputatie van de hele streek decennialang gedomineerd en niet altijd in haar voordeel.
In het noorden van de streek ligt een heel andere kant van Beaujolais: tien dorpen, de crus genaamd, die serieuze, bewaarbare rode wijn maken op granietbodems. Namen als Morgon, Moulin-à-Vent en Fleurie mogen niet eens 'Beaujolais' op het etiket zetten; ze staan als eigen naam vermeld, los van de streeknaam waar ze technisch onder vallen.
Hele druiven de kuip in
Veel Beaujolais wordt gemaakt met een techniek waarbij hele, ongeplette druiven in een afgesloten kuip gaan. Onder het gewicht van de bovenste druiven begint de gisting binnen in de onderste, onbeschadigde bessen zelf, in een kuip met weinig zuurstof. Dat geeft een wijn met veel fruit en weinig tannine, en is de reden waarom Beaujolais vaak zo drinkbaar jong is.
In de crus wordt deze techniek vaak minder streng toegepast, of gecombineerd met een langere, traditionelere gisting, wat de wijnen meer structuur en een langer leven geeft dan hun zuidelijke, snel gedronken familieleden.
